Welkom op mijn weblog!



Op deze weblog wil ik je graag informeren over mijn fotografische activiteiten en 'avonturen'.

Onder aan deze pagina vindt je het weblogarchief waarin je nog veel meer onderwerpen kunt vinden van de afgelopen maanden.
Natuurlijk ben je van harte welkom om een reaktie te plaatsten.
Klik op de foto om deze vergroot weer te geven en middels een filmstrook alle foto's te bekijken.

Deze weblog is een onderdeel van mijn website www.maartenfotografie.nl waar je alle informatie kunt vinden over mijn fotografie alsmede een uitgebreid portfolio.

Voor mijn fotowerk gebruik ik Nikon apparatuur. Daarnaast gebruik ik ook FujiFilm X camera's.
Wil je meer weten over mijn foto-avonturen met mijn Fuji camera's en objectieven, kijk dan op mijn weblog: The Man With The Fuji


woensdag 2 maart 2011

nieuwe natuur ? nee, dank u !


We wonen nu inmiddels 12 jaar in de Hoekse Waard, met veel plezier. Ik hou van de polder. Bovendien is de Hoekse waard een van de Nationale Landschappen en dat is niet voor niets.... het is absoluut een prachtig gebied. Een van de parels van dit landschap ligt ten zuiden in het Haringvliet, het eilandje Tiengemeten. Op dit eiland woonden een handjevol boeren die enkele jaren gelden onteigend werden en moesten verplaatsen met huis, haard en veestapel....... Het eiland moest teruggeven worden aan de natuur!

Met het vertrek van de boeren namen de Schotse Hooglanders hun intrek op het eiland. Het moest ruig worden, dijken zouden worden doorgestoken zodat getijden invloed kreeg op het landschap, boerderijen mochten vervallen en dienen als schuilplaats voor vleemuizen. Wat een feest! Het is zowat mijn achtertuin en ik nam me voor om hier met regelmaat te gaan fotograferen.
Tijdens een koude winter in 2007 trokken Fred, Ruben en ik in alle vroegte als enigen over het eiland in een vliegende sneeuwstorm. Met de Hooglanders in het riet leek het alsof we een paar duizend jaar terug gingen in de tijd toen de Hoekse Waard nog een moerasgebied was. Dit was geweldig.......ruige natuur!

De buldozers, tracktors, landmeters, landschapsarchitekten en mensen die hadden doorgeleerd namen bezit van het eiland........ Er moest nieuwe natuur gemaakt worden. Ook dit wilde ik vastleggen. Ik wilde meemaken hoe het gestructureerde agrarische gebied weer wildernis werd.

De boerderijen beginnen te vervallen. Verlaten schuren waren soms moeilijk bereikbaar door ondergelopen gebieden en verdwenen wegen. Maar fotogeniek waren ze wel. Ik kon niet wachten totdat de muren zouden instorten en er slechts een ruine, bevolkt door vleermuizen, hazen en wie weet wat nog meer.......

Met een groep fotografen plande ik een fotodag op het eiland. Helaas bleek die dag precies samen te vallen met de officieele plechtigheid waarbij een graafmachine een gat in de dijk zou maken zodat het water kon binnen lopen en bezit nemen van een deel van het eiland. Een feesttent, catering, mannen in pakken, vrouwen op hoge hakken, en hoedjes, slingers, toeters en zelfs een kameraploeg uit Frankrijk die uit mijn mond wilde horen waarom juist ik het eiland zo bijzonder vond..........
Hoe kun je het plannen.......


Helaas bleek de beheerder van het eiland een geheel andere gedachte te hebben over nieuwe en ruige natuur. Nadat ik een tijdje niet op het eiland was geweest, er waren even andere prioriteiten en ik was de desillusie op de dag van de opening nog niet helemaal vergeten, ging ik weer eens kijken. In plaats van zandpaden en doorwadingen, moerasgebieden en rietlanden, zilverreigers en zeearenden in de lucht trof ik kaarsrechte asfaltpaden met keurig geplante boompjes aan met kilometers prikkeldraad.
Dat is fijn voor de dagjesmensen die vanuit de grote stad op zondag met fietsendragers en picknickmanden naar het eiland komen om de natuur te ervaren.
Dan is het natuurlijk niet fijn als je langs de Schotse Hooglanders moet fietsen die misschien ook wel eens op je fietspad poepen. Nee, die moeten daar zeker wegblijven.
Natuur is mooi, maar wel achter een hekje.......

De vliedberg, midden op het eiland, waar vroeger het vee in veiligheid werd gebracht als het een keer hoog water was, werd ook in ere hersteld. Maar wel met een glooiend betegeld pad zodat ook rolstoelgebruikers konden genieten van het eiland. Jammer alleen dat het dijkje rondom de vliedberg net iets te hoog is om vanuit je rolstoel van het landschap te genieten. Ja, nieuwe natuur is mooi maar dan wel graag een beetje georganiseerd en netjes........

Langzaam maar zeker werd het eiland bevolkt door allerlei organisaties die meenden daar thuis te horen. Kijk, een mooi bezoekerscentrum kan ik daar plaatsen. Als je vanuit de grote stad 'nieuwe natuur' zoekt, moet je op zijn minst weten waar je die moet zoeken.
Direkt achter het bezoekerscentrum ligt het Rien Poortvliet-museum. Nou, kan ik me ook nog wel wat bij bedenken. Geen verkeerde plek maar je moet wel de overtocht naar het eiland willen maken.
Ook is er een 'herberg' en natuurcamping op de oostpunt van het eiland. Prima, want overnachten op dit eiland is zeker de moeite waard.

Maar inmiddels is er ook een boerderij geheel gerestaureerd en bevolkt door patienten van een psychiatrische instelling zodat ze weer lekker rustig kunnen wennen aan een terugkeer in de maatschappij........ tuurlijk........!
Precies daar waar men juist van de landbouw af wilde en boeren moesten verkassen of ze wilden of niet, staat nu het Landbouwmuseum met veel oude en nieuwe landbouwwerktuigen in opnieuw een gerestaureerde boerenschuur. Best de moeite waard maar wat heeft dat nou met nieuwe natuur te maken.

Ik had gehoopt op een gebied zoals bijvoorbeeld de Millingerwaard. Daar lopen nauwelijks paden. De natuur gaat daar zijn gang en er lopen Galloway-runderen en Konikpaarden. Soms staat het water wat hoog en als je ergens kunt lopen dan ben je welkom om je eigen pad te maken, soms door de blubber, soms door de hoge begroeing van moerasgebieden. Hier fotografeerde ik mijn eerste ijsvogeltje......
Dit had ik in gedachten voor Tiengemeten........helaas......

Het kan nog erger....... afgelopen week stond er in ons plaatselijke sufferdje dat men het onzalige idee heeft opgevat om op Tiengemeten een 'natuurspeelplaats' te gaan maken. Kunstmatig aangelegde eilandjes in een watergebied met 'thema-speelplaatsen' Zodat de bleke stadskindertjes, die een koe nog niet van een cavia kunnen onderscheiden, de nieuwe natuur kunnen ervaren.

Er moet een soort natuurlijke speeltuin komen waar kinderen hutten kunnen bouwen, zeerovertje of cowboytje kunnen spelen. Want dat schijnt ook nieuwe natuur te zijn...... Ja, dan maken ze eens mee wat het is om in een echte boom te klimmen. En misschien zien ze nog wel een haas maar ik denk dat die bij de aanblik van busladingen schoolklassen, zijn eigen pad heeft genomen......

Misschien zie ik het allemaal wel een beetje te somber in. Ik gun echt iedereen een natuurbeleving. Maar het idee van het eiland teruggeven aan de natuur is geindigd in een soort veredelde Center Parcs Plaza maar dan zonder overkapping.

Ik had vroeger een oom, onderwijzer en buitengewoon kundig met flora. Van hem heb ik geleerd om door het gras op zoek te gaan met een vergrootglas naar kevertjes en torretjes, leerde van hem planten te determineren maar vooral te genieten van natuur. Hij kon geweldig vertellen en van hem heb ik mijn voorliefde voor die natuur gekregen.
Mijn leraar Biologie op de MAVO wakkerde dat vuur alleen nog maar aan. door met elkaar de polder in te gaan en te leren welke vogels er vlogen
en nestelden, en welke planten giftig of eetbaar waren. Dat was natuur!
Zou je die liefde ook verkrijgen door hutten te bouwen en verbrande knakworsten te eten in de 'nieuwe natuur' ?


Ik weet het niet, maar van mij hoeft het niet meer. Ik laat Tiengemeten maar even voor wat het is. Nieuwe natuur? Nee, dank u wel !
De Amerikanen begrijpen het wel: "God schiep de wereld, maar de Nederlanders maakten Nederland....." Ik ben bang dat ze gelijk hebben......

Wie het prachtige boek van de Kabouter van Rien Poortvliet kent, weet het.... de kabouters zijn ongerust, krabbelen zich onder de puntmuts en vragen zich, samen met mij af wat nou eigenlijk echt 'nieuwe natuur' is..........
De 'oproep der kabouters' is meer realiteit dan ooit, zeker onder de populatie op het eiland Tiengemeten....... ik leef met ze mee.....



2 opmerkingen:

  1. Hallo Maarten,

    Leuk om weer van je te horen, het is lang stil geweest op je weblog. Met veel interesse je nieuwe artikelen weer gelezen, vooral de laatste over de ontwikkelingen op Tiengemeten vond ik boeiend.

    Groeten Damien!

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Hallo mijn vriend,

    Snap je nu waarom ik de laatste jaren zo stil ben. Precies, het hoeft voor mij niet meer. Zodra je wat leuks hebt gevonden gaat Den Haag (lees Brussel) zich er weer mee bemoeien en dan is het weer voorbij.
    Ik ben helaas te oud om hier nog weg te gaan en de rest vindt dat ook niet zo leuk denk ik dus zit ik hier mijn tijd maar uit.
    Nu rest ons nog de dijken door te steken en vanaf de Utrechtse Heuvelrug toe te kijken hoe Nederland echt terug wordt gegeven aan de natuur.

    Groet van Dino Fred.

    BeantwoordenVerwijderen